Kız
Vurdum onlarca kez, binlerce kez seni. İki kaşının ortasından vurdum. Öylece kaldırımın üzerine düştün.
İnsanlar etrafına koşuştu. Gözlerinden iki damla yaş süzüldü.
Hiçbir kurşun seni böyle acıtamazdı.
Zamana yenildin.
Seni hep beklediğim bu sokakta kaybettim seni…
Erkek
Kalbime bir ağırlık çöktü. Koşmaktan yorulduğumu sandım.
Hatıralar çökmüştü üzerime.
Sanki dükkânlara, evlere, kahvelere son kez bakıyordum. Sanki her şey senli günlerimden yadigâr kalıyordu…
Kız
Aldım kendimi senden.
Hızlı hızlı yürüyorum. Ben kendi dünyamda mutluyum. Başımı hayatın dizlerine koymuşum, rüyalar görüyorum.
Üzerimi örttüğün gecelerden kaçıyorum…
Erkek
Sensizliğe alışabilmiş değilim. Ne yapsam sanki eksik yapıyorum.
Bir parçam sende kalmış.
Neredeyim, kim bilir? Şimdi neler yapıyorum?
Kendimi bulamıyorum…
Kız
Gece olunca cam kenarına oturur, perdeyi aralarım. Gözlerim, sokağın hep aynı yerinde:
Seni öldürdüğüm noktada…
Seni pişmanlıkların çıkmazında bulamayacağımı bilirim.
Yine de yollarını gözlerim…
Erkek
Kalbimde açtığın kocaman çukura gömmeye karar verdim seni. Gücüm tükenene kadar kazdım.
Seni kalbimin en güzel yerine gömdüm. Üzerini usulca örttüm. Her yağmurda can ver diye her yanını en güzel çiçeklerle bürüdüm…
⸻⸻
Ayrı gayrı düşelim bundan sonra.
Sen yoluna, ben yoluma…
Olur da birbirimizin aklına düşersek hiç ses etmeden çekip gidelim.
Birbirimizi hep uzaktan sevelim…
